اسرار جایگاه زبان در آواز و حرف زدن | 8 راه رفع اختلال زبان | تقویت صدا

جایگاه زبان در آواز و حرف زدن

مشکلات جایگاه زبان در آواز و حرف زدن

یکی از مشکلات عمده ای که زبان برای آواز و حرف زدن ایجاد می کند انتهای زبان یا ریشه ی زبان هست که متصل به حنجره هست.

جایگاه زبان در آواز و حرف زدن تاثیر بسیار زیادی در اجرای آواز بدون فشار دارد.

کل زبان شکلی شبیه سر و گردن سگ دارد و انتهای آن به حنجره متصل است و وقتی بیش از حد عقب یا جلو باشد مشکلات زیادی برای ما چه در حرف زدن و چه در آواز ایجاد می کند.

برای درک بهتر مطلب جایگاه زبان در آواز و حرف زدن ویدئوی زیر را لطفاً ملاحظه فرمائید:

سه بخش زبان در کشف و درمان اختلالات زبان در آواز و حرف زدن بسیار مهم است:بخش ریشه یا روت -بخش میانی یا دورسم – بخش نوک زبان یا تیپ تانگ

برای هر سه بخش باید تمرینهای متفاوتی داشته باشیم تا بتوانیم اختلالات زبان در آواز و حرف زدن را برطرف کنیم.

اول باید بررسی کنیم آیا مشکل خاصی زبان ما دارد؟فکمان مشکل خاصی دارد و یا گلوی ما مشکل خاصی دارد؟این سه عضو بدن چون بهم وصل هستند باید همگی آزاد و رها و بدون هیچ مشکلی باشند تا عملکرد تولید صوت بدون اختلال انجام پذیرد.

راهکار اول:

حرکت یا یا یا برای کشف مشکلات زبان در آواز و حرف زدن بسیار تاثیر گذار است .برای اجرای آن باید نوک زبان را پشت دندانهای پائینی بگذاریم و تلاش کنیم وسط زبان به سمت جلوی دهان ما و کناره های لب ما قرار گیرد و یا یا یا را بگوئیم.

اگر نتوانستیم آنرا اجرا کنیم مشکل ریشه ی زبان داریم. باید دقت کنیم فک ما در این تمرین تکان نخورد.

با این تمرین ما متوجه می شویم که آیا مشکل تانگ ریترکشن یا مشکل عقب رفتن زبان وجود دارد؟

بصورت کلی ما زبانمان نباید هیچگونه تنش و سفت شدنی در اجرای آواز و حرف زدن داشته باشد.

این تمرین را با قراردادن ملودی یک آهنگ  و یا اجرای نتهای یک گام روی آن هم می توان دنبال کرد و بدقت مشکلات زبان در آواز و حرف زدن را ریشه یابی کرد.

زبان خیلی جایگاه مهمی در نتهای صدای میانی به بالا دارد. بعضی آواز خوانهای خوب با زبان اکولایز زیبایی به آواز خود می دهند.

پس به جایگاه زبان در آواز بسیار دقت کنید.

جایگاه زبان در آواز و حرف زدن
صدای سر

راهکار دوم:

نوک زبان را به دندانهای پائین گیر می دهیم و وسط زبان را تا به سمت بیرون دهان و سمت لبها حرکت می دهیم و سعی می کنیم آژیر را اجرا کنیم و در همین حین دستمان را روی غبغب خود می گذاریم و عضله ی زبان را لمس می کنیم و بررسی می کنیم که آیا این عضله سفت و محکم است و یا بدون تنش است؟

همین تمرین را روی گام هم می توانیم انجام دهیم و بدقت زیر غبغب را چک کنیم.باید زبان کاملاً راحت و روان بتواند همه ی حرکتها را انجام دهد.

بصورت کلی حالت نرمال برای زبان این است که نوک زبان پشت دندانهای پائینی قرار می گیرد و وسط زبان با دندانهای بالا در تماس است.

بعضی خواننده ها با تغییر جایگاه زبان به یک صدای مخصوص و ویژه می رسند . مثلاً شکیرا با عقب بردن و قورباغه ای کردن صدای خود صدای خاصی تولید کرده است و همینطور سالار عقیلی با عقب بردن زبان و استفاده از زبان به عنوان اکولایزر رنگ جدیدی به صدای خود داده است.

راهکار سوم:

یک آهنگ  را با زبان بیرون آورده شده می خوانیم و همین آهنگ  را در حالت عادی با این حالت مقایسه می کنیم و بدقت ملاحظه می کنیم که چه تفاوتهایی در صدای ما در این دو حالت ایجاد می شود و اگر تفاوت خیلی فاحش بود پی می بریم که مشکل اختلال زبان داریم.

راهکار چهارم:

نوک زبان به سقف دهان یا تانگ تو سیلین یا تی تی سی که در این حالت نوک زبانمان پشت دندانهای بالایی قرار می گیرد و شروع به خواندن آهنگ و یا اجرای نتهای یک گام می کنیم.

جایگاه زبان در آواز

راهکار پنجم:

تانگ تریل یا چرخاندن زبان است که کنارهای زبان را در وسط دهان می چرخانیم. این تکنیک را در گامهای مختلف و روی گام اجرا می کنیم تا اختلالات زبان در آواز و حرف زدن به حداقل برسد.

بعضی از هنرجویان هنگام خواندن نتهای اوج زبانشان لوله می شود و شبیه یک یو انگلیسی می شود که باید بدانیم این هیچ مشکلی ندارد و طبیعت زبان شماست پس نگران آن نباشید.

راهکار ششم:

راهکار دیگر قرار دادن انگشت کوچکمان بین دندانهاست بصورتی که دندانها به آنها فشاری وارد نکنند و خیلی هم عقب نباشد تا موجب حال بهم خوردگی ما شود البته باید در نظر داشته باشیم که حتماً قبل از انجام این تمرین دستهایمان را می بایست شسته باشیم.

در این حالت هم آهنگها را می خوانیم و هم این تمرین را روی گام می بریم تا متوجه اختلالات زبان در آواز و حرف زدن بشویم.

در این تمرین دقت کنیم که زبان را نباید اجازه دهیم به سمت عقب دهان برود.نوک زبان را می چسبانیم به دندانها.

راهکار هفتم:

تکنیک شمعک راهکار دیگری برای برطرف کردن اختلالات زبان در آواز و حرف زدن است. انگشتمان را تا می کنیم و پشت دندانهای بالایی قرار می دهیم و شروع به خواندن یک آهنگ و یا اجرای نتهای یک گام می کنیم.

برای هر کسی بنا به اختلالی که دارد یکی از راهکارها به احتمال زیاد جواب خواهد داد.

راهکار هشتم:

تمرین اجرای کی کی کی بدین صورت که نوک زبان پشت دندانهای پائینی گیر کرده باشد.در این حالت هم وسط زبان می خورد به دندانهای بالایی .این تمرین را هم روی آهنگهای مختلف و روی گام می گذاریم.

برای کشف بهتر اختلالات زبان در آواز و حرف زدن بهتر است جای زبان را در هنگام اجرای آهنگ آواز عوض کنیم تا کشف کنیم که بهترین جایگاه زبان ما کدام است و کدام رنگ صوتی را در کدام جایگاه زبان دوست داریم؟

عموماً بهترین جایگاه زبان به گونه ای است که نوک آن پشت دندانهای پائینی است و بغل زبان با دندانهای وسط بالا تماس دارد.

اگر به اجرای نتهای بالای پاوارتی هم دقت کنید در اجرای نتهای بالا نوک زبان پشت دندانهای پائینی هست و وسط زبان کمی بالا است و کلاً زبان کف دهان خوابیده است تا جریان هوای بهتری در بازدم برای تولید صوت اتفاق افتد.

برای مطالعه ی مطلب رفع صدای تو دماغی اینجا لطفاً کلیک کنید.

اگر این مطلب برایتان مفید بود حتماً این مطلب را برای دوستانتون هم بفرستید تا آنها هم بتوانند بهتر آواز بخوانند و موقع ارسال حتماً یک کامنت از خودتان در مورد این فایل بگذارید و در مورد فایل توضیح دهید چون کامنت شما به این مطلب ارزش و وزن می دهد .

لطفاً برای درک بهتر این مطلب ویدئوی آموزش مربوط به آن که در بالای همین صفحه قرار دارد را ملاحظه بفرمائید.

اگر علاقمند آواز خواندن و آواز خوب شنیدن هم هستید جلسات دورهمی کافه آواز را از دست ندهید.برای شرکت در جلسات لطفاً به شماره ی 09351751855 پیامک دهید.

خیلی سپاسگزارم که این مطلب را خواندید و منتظرم در کافه آواز شما را ببینم. در کافه آواز نوینترین مطالب صداسازی جهان رایگان در دسترس شماست.

نویسنده : مهدی هدایی

منابع:

https://www.youtube.com/watch?v=pfawOn6yFa8&list=PL1xGsERBLAu9vurM-Nl_lv1nIwArgZqTo&index=3

https://www.youtube.com/watch?v=gki1OAvFBDc&list=PL1xGsERBLAu9vurM-Nl_lv1nIwArgZqTo&index=4&t=17s

کافه آواز وب‌سایت

‫187 نظر

  • دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *